Een stukje Route 66.

Nog 175 mijl tot Kingman, dat is niet veel. We besluiten een stukje nostalgie op te halen en rijden op ROUTE 66. Een weids landschap, echt weer een stukje prairie. De rode bergen zijn verdwenen, het lijkt toch al op een beetje afscheidnemen.  Henk geniet, maar ik vind het een beetje eentonig. Ik heb zelfs een hele tijd zitten lezen. Er is nauwelijks verkeer, zie foto.
Maar dan is er eindelijk een café, ik heb zin in koffie. Het is inmiddels zeker 32 graden. In eerste instantie lijkt het alsof het gesloten is, dat blijkt niet zo te zijn. We kijken onze ogen uit naar al die oude auto' s die er staan.
Risca, zie je de Cars? En Herbie?  Wat leuk hè? We zijn weer terug in het verleden.
Daarna rijden we door naar Kingman. Op de camping is het niet druk. Er is een beetje paniek, want de computer is stuk. Er is een groot zwembad bij en we gaan dus eerst ons stof eraf spoelen. In de diepvries hebben we een kant en klare maaltijd staan, iets vegetarisch zelfs en we nemen verse aarbeien als toetje. Ja, we moeten zo langzamerhand de koelkast leeg maken.
Wat zal het vreemd zijn om de camper weer af te moeten staan. Het voelt zo vertrouwd aan.

Morgen de vloer maar eens doen. Door de droogte is het enorm stoffig overal.