Zion National Park

Hoera we hebben weer Wifi  op de camping! Dus nu ( 21.10 uur) lekker onderuitgezakt maar gauw de blog bij werken. Vanmorgen was het bewolkt , Henk hoorde onweer en we hebben wel twintig druppels regen gehad! Dus daar werd het nou niet echt vochtig van. Arme plantjes en bomen, de grond is zo kurkdroog, dat overal borden staan met  ' wees voorzichtig vuurgevaar'.
Vandaag hebben we niet zoveel kilometers gereden,  ik denk maar  160 km. En je denkt dan : we hebben al zoveel moois gezien , het zal nu wel tegenvallen! Maar nee hoor, ook dit park was adembenemend. We zagen nu bergen die compleet wit waren. Het leken duinen, maar dan van steen. Later zagen we ook wel weer wat rode bergen, vooral de afwisseling was heel bijzonder. Op een van de foto's ( waar veel auto's op staan)  is een tunnel die zo smal was dat wij de beide spiegels in moesten klappen.
Je kunt  nog wel een eind zelf rijden in het park, maar het laatste deel moet je met een shuttle bus doen. Helemaal gratis en ze rijden om de 10 minuten. In het Visitor Center hadden we een klein wandeling uitgezocht om te lopen, dit was naar de Weaping Rock, oftewel de huilende steen. Dat is de foto waar Henk onder  een soort afdak staat. Een prachtige wandeling, een heel goed pad, maar heel steil. Nou ja, de naam zegt het al.  Het was een soort waterval maar dan van druppels. Wij vonden het lekker koel. Na de wandeling hadden we geen zin meer om verder te rijden, dus we hebben de eerste camping na het park genomen. Een mooie camping aan een riviertje ( waar we lekker met de pootjes in het water in gezeten hebben), zelfs met zwembad. Lekker na genietend zitten we nog even buiten en dan liggen we er op tijd in.
Inmiddels zitten we nu in de staat Utah en daar is het een uur later. Zo blijven we wel rekenen!